Czarny Dunajec znajduje się w pobliżu działu wód oddzielającego zlewisko Morza Bałtyckiego i Czarnego. Przebiega on pomiędzy Czarnym Dunajcem a Piekielnikiem i stanowi jednocześnie granicę etnograficzną pomiędzy Podhalem a Orawą. Dział wód stanowił też w okresie zaborów granicę pomiędzy Galicją a Węgrami. Również w okresie okupacji hitlerowskiej, gdy cała Górna Orawa przeszła pod rządy państwa słowackiego, granica przebiegała wspomnianym działem. Podanie ludowe niesie, że założycielem osad na Podhalu był ks. Henryk I Brodaty, w r. 1234, który przywilejem osobowym pozwolił wojewodzie krakowskiemu Cedronowi na założenie osad, w lesie , nad rzekami zwanymi Ostrówka, Czarny Dunajec. Położenie Czarnego Dunajca wyróżniało go z otaczających wsi. Leżał on wówczas przy ważnym szlaku handlowym wiodącym na Orawę. Miała ona obronne położenie wśród wielu drobnych, rozdzielających się ramion rzeki, otoczona rozległymi torfowiskami, ciągnącymi się poza Nowy Targ. Dolina rzeki Czarny Dunajec była od najdawniejszych czasów traktem wiodącym z głębi kraju ku Tatrom.